Een paar weken geleden schreef ik over de ontmoeting met twee oude klasgenoten van de middelbare school. De ene, Ber Hommelberg, had ik 35 jaar niet gezien. In de tuin bij Ber haalden we oude herinneringen op. Het leek alsof we elkaar de dag ervoor nog hadden gezien. De eerste anekdotes waren vanzelfsprekend situaties die ons om de één of andere reden waren bijgebleven. Omdat ze bijzonder waren, of omdat ze uitzonderlijk waren, of omdat ze van waarde waren bij onze ontwikkeling etc. Maar gezamenlijk kwamen er meer anekdotes te voorschijn en vulden we elkaar aan. Met de hulp van anderen of doordat je iets leest of ziet, kom je er dus achter dat er veel meer herinneringen zijn opgeslagen dan spontaan bij je opkomen.

8 jaar ouder dan in onze schooltijd

Zo zag ik laatst een foto van Willem van der Horst. Willem zat met Hans van Breukelen een klas hoger dan ik op de middelbare school. Na schooltijd voetbalden we altijd op het schoolplein. Soms met meerdere medeleerlingen, maar meestal twee tegen twee. Aan de ene kant Hans en Willem, aan de andere kant Ron Spliet en ik. Hans voetbalde toentertijd bij BVC in Bilthoven, volgens mij was hij nog geen keeper toen. Willem speelde bij Sporting ’70, Ron bij Domstad en ik bij Zwaluwen Vooruit.

Er waren meerdere goede voetballers bij ons op school. Bij Hans en Willem in de klas zat een jongen die Vermeulen heette. Voor hem was interesse bij FC Utrecht. Daar trainde hij af en toe in een soort jeugdopleiding. Tegen het eind van zijn schooltijd overleed hij, volgens mij aan een verkeersongeluk.

Dat doet me denken aan Theo van Breukelen, geen familie, die ook bij Hans en Willem in de klas zat. Hij had een griepje tijdens de herfstvakantie. Zijn moeder ging in die week één momentje bij hem vandaan om een boodschap te doen en toen is hij gestikt in zijn eigen braaksel. Daar was iedereen op school behoorlijk van onderste boven.

Willem kwam ik in die tijd ook in discotheken tegen. Vooral bij Hordijk aan de Mariaplaats. Maar dan kenden we elkaar niet en bleven we bij ons eigen groepje. Nadat ze van school waren kwam ik Willem ook af en toe tegen op de voetbalvelden van Utrecht. Hans zag ik daarna alleen op de televisie en veel later bij FC Utrecht, als hij daar als toeschouwer of adviseur aanwezig was.

Denken aan die tijd met Hans, Willem en vooal ook klasgenoot Ron brengt meer herinneringen naar boven, bijvoorbeeld over de meisjes, onze jeugdpuistjes, de fietsenstalling en dergelijke. Wie weet leuk voor een andere keer.