Ik heb iets bijzonders meegemaakt

Ik heb iets bijzonders meegemaakt

‘ Ik heb iets bijzonders meegemaakt ’, zegt Henny. Hij kwam wat schroomvallig mijn kantoor binnen. Zo kende ik hem niet. ‘ ik heb iets bijzonders meegemaakt ’, zegt hij nog een keer, terwijl hij gaat zitten.

Ik heb iets bijzonders meegemaakt

‘Je weet dat ik behoorlijk nuchter ben, niet van de gekke verhalen’, gaat hij verder, ‘maar ik heb iets bijzonders meegemaakt en dat wil ik met je delen. Het was met een, hoe noem je zo iemand, een vrouw met para, met helderziend, eh die paranormaal is’.

‘Paranormaal ja, sommigen noemen het ook wel een medium’, verduidelijk ik.

Paranormaal

‘Ja, paranormaal. Ik ontmoette de vrouw tijdens een samenkomst van een aantal ondernemers. Een paar weken geleden kwam ik haar weer tegen tijdens zo’n bijeenkomst. Ze wist dat mijn moeder was overleden. Dat had ik haar verteld. En dat ik het huis van mijn moeder ging verkopen. Ze vroeg me hoe het met die verkoop ging’.

‘Het is nog niet verkocht toch?’

‘Nee, dus dat vertelde ik haar. Ze vroeg of ze eens mocht komen kijken, ze kon wellicht helpen. Baat het niet, dan schaadt het niet, dacht ik. Kort daarna spraken we af bij het huis van mijn moeder’.

‘Dat is toch hier in de buurt’

Voordeur

‘Ja, vlak bij mijn huis. Nou die vrouw gaat naar binnen en vraagt, “waar is de voordeur?”. Ik zeg dat ze daar net door is binnengekomen. “Nee, de voordeur”, zegt ze. Dan realiseer ik me dat we inderdaad door de originele achterdeur binnenkwamen. Nadat mijn moeder het huis kocht heb ik het verbouwd. De achterdeur is toen voordeur geworden en bij de originele voordeur heb ik een aanbouw neergezet met serre en dergelijke’.

‘Dat is inderdaad bijzonder, dat die vrouw dat wist’.

‘Nadat het verhaal van de voordeur was opgelost, wees ze naar de bank. Daar heeft je moeder de laatste tijd het meest gezeten, zei ze. Verbaasd keek ik haar aan. Mijn moeder heeft daar immers het laatste half jaar van haar leven altijd gezeten. Toen dacht ik, ik stel haar op de proef. Dus vraag ik “en mijn vader, zie je die ook?”.

‘Ik ben benieuwd’.

‘Nou, die zag ze dus niet. Maar dat klopt, want hij is er nooit geweest. Mijn moeder wilde na het overlijden van mijn vader kleiner wonen en heeft toen dat huis gekocht’.

Ik lach.

Papiertje

‘Daarna waren er nog wat opmerkingen en tenslotte legde ze een papiertje onder de mat bij de achterdeur’.

‘En nu heb je het huis verkocht?’

‘Nee, er gebeurde niets. Maar eind vorige week kwam ik haar weer tegen bij zo’n ondernemers bijeenkomst. Ze vroeg of het huis al was verkocht. Ik vertelde dat er zelfs niemand had geïnformeerd. Ok, zei ze, wacht maar af. De komende dagen gaat het gebeuren’.

‘Het loopt storm natuurlijk’, zeg ik met lichte spot.

‘Ja, toevallig wel, hoewel het wellicht niet toevallig is. De afgelopen dagen belden elke dag minstens drie mensen en enkelen hebben het huis al bekeken. Niet onterecht dus dat ik zei “ik heb iets bijzonders meegemaakt”.

‘Het is mee mooi verhaal’, zeg ik gemeend.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 12 september 2016 door in de categorie 2016, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

code