Langs de nullijn

Langs de Nullijn – een heerlijk boek

Afgelopen weekend las ik het boek Langs de Nullijn van Sietse van der Hoek opnieuw. Het is een van de weinige boeken dat ik met plezier voor de tweede keer las. Het is een interessant boek vanwege de vele feiten en inzichten. Daarmee ontstaat een aanvullend begrip over de geschiedenis van Nederland.

Utrecht

Eén hoofdstuk handelt over Utrecht en met name Hoog Catharijne. Het was het hoofdstuk waardoor ik het boek ontdekte. Het leuke is dat in Utrecht, in het klein, de achtergrond van het boek bijna letterlijk naar voren komt.

Want Van der Hoek, oud-journalist van de Volkskrant, maakte een wandeling door Nederland op zoek naar antwoorden bij zijn idee, dat Nederland is te verdelen in een natuurlijke scheidslijn. Een diagonaal die loopt van Goes naar Groningen, waar wellicht niet toevallig de bijbel-gordel overheen loopt.

Tweedeling

De diagonaal verdeelt ons land in tweeën. Links van de lijn, in het Westen, vind je nuchter realisme. Daar aan de kustkant, het lage land van kust en klei, moesten mensen land ontginnen en inpolderen.

Aan de andere kant van de lijn, in het Oosten, heerst meer idealisme. De beschutting van bos en beek, van licht, ruimte en leegte. Ik doe de schrijver geen recht met deze summiere samenvatting van zijn idee.

Langs de Nullijn

In Langs de Nullijn geeft de schrijver in 23 hoofdstukken ondersteuning aan zijn gedachten over de tweedeling. In één van de hoofdstukken gebruikt hij daarbij dus Utrecht en Hoog Catharijne.

Schizofrener dan het stadshart van Utrecht kan het hart van een stad niet zijn’, schrijft Van der Hoek. Aan de oostkant zijn de Dom, steegjes en straatjes, zomerse terrasjes langs water. Aan de westkant is de hoogbouw van de hoofdkantoren van Rabobank, Spoorwegen en Jaarbeurs. En ‘wil je in dat Utrechtse hart van de ene naar de andere kant, dan moet je dóór Hoog Catharijne’.

Jeugdherinnering

Die tweedeling beleefde ik in mijn jeugd anders. Ik fietste met vrienden vanuit onze ouderlijke woningen rondom de Biltstraat naar onze voetbalclub Zwaluwen Vooruit in Kanaleneiland. Na de bekende tunnel met de grote ronde gaten aan het Smakkelaarsveld kwam je in een andere wereld. De gezellige drukte van het centrum en de herenhuizen ging over in een open vlakte met daarachter een wereld van arbeiderswoninkjes en flats. De tunnel verdeelde voor ons de wereld in tweeën.

Stadsplan Utrecht

Het hoofdstuk over Utrecht somt ook de vele pogingen op de binnenstad leefbaarder te maken. Na de Nota Toekomst Oude Stad in 1956. Dan weer door één richtingsverkeer in te stellen en kort daarna weer andere oplossingen te onderzoeken. Je zou kunnen zeggen dat de huidige werkzaamheden in het Centrum de zoveelste poging zijn of mogelijk de uitvoering van het finale plan.

Feitjes

Zoals gezegd doorspekt Van der Hoek zijn historische betoog met leuke feitjes. Zoals dat Rijk de Gooijer in 1956 de schrijver en oorspronkelijke vertolker was van ‘Als ik boven op de Dom sta’. Ik heb altijd gedacht dat het van Herman Berkien was.

En wist je:

  • dat het van de ene naar de andere kant lopen van Hoog Catharijne 939 passen is,
  • dat het winkel- en kantooroppervlak van HC 180.000 vierkante meter is,
  • dat die oppervlakte overeenkomt met 27 voetbalvelden
  • dat er 55 miljoen reizigers per jaar door HC wandelen
  • dat verwacht wordt dat het er in 2025 honderd miljoen zijn
  • dat bovenstaande cijfers na uitvoering van het Cityplan waarschijnlijk zijn veranderd.

Langs de Nulllijn was een heerlijk boek om te lezen deze week. Ik kan het iedere Utrechter – ‘zeg nooit Utrechtenaar as-ie geen homo is (SvdH)‘ – aanbevelen.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 28 november 2016 door in de categorie 2016, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

code