Slagerij van Maarsseveen - niet op de Biltstraat

Slagerij van Maarsseveen op de Biltstraat

‘Hier leuk’, zegt Frank als hij mij een tijdschriftje overhandigt. ‘Er staat een artikel in over familie van je, een slagerij van Maarsseveen op de Biltstraat’.

‘Nou dat lijkt me sterk’, antwoord ik, ‘we hebben een kleine familie en meer slagers dan mijn overgrootvader, opa en vader waren er niet’.

Ik blader door het blaadje. ‘Achterin’, merkt Frank op.

‘Het kan bijna niet kloppen’, zeg ik als ik het artikel zie, ‘er zijn er maar weinig met dubbel s, dat zal wel een foutje zijn’.

Ik leg het blaadje naast me, bedank Frank en zeg ter afsluiting ‘ik zal het mijn moeder vragen’.

Slagerij van Maarsseveen

Twee dagen later spreek ik mijn moeder. Ze is bijna negentig, springt nog touwtje en geniet volop van het leven op haar manier. Ze vraagt zich soms af, of hoopt, dat ze niet mentaal aftakelt. Maar ze toont aan in het gesprek dat dat nog niet het geval is.

‘Hé ma, ik kreeg van Frank een blaadje over de Wittevrouwenbuurt. Er staat een artikel in over een slagerij van Maarsseveen op de Biltstraat, met dubbel s’.

‘Dat kan niet kloppen, dat moet met een s zijn. Er zijn geen Maarssevenen met dubbel s en zeker niet op de Biltstraat’.

‘Een slagerij van Maarsseveen op de hoek van de Bilstraat en de Obrechtstraat’, probeer ik nog.

‘Nee hoor, daar zat slagerij van Diepen’.

Mens en Wijk

Ik haal het tijdschrift dat ik nog in mijn auto heb liggen. ‘Kijk ma, dit is het verhaal’.

Ze is inmiddels de vaat aan het wassen. Ongeïnteresseerd zonder te kijken naar het blaadje Mens en Wijk zegt ze, ‘het kunnen hooguit de ouders van Willemien zijn. Wil van Diepen, die is getrouwd met Jo van Maarseveen. Jo en zijn broer hadden een slagerij in de Grifstraat, op de hoek met de Hennepstraat’.

Ik blader in de Mens en Wijk naar de pagina met het verhaal. Het verhaal over de naoorlogse jaren van Wil en slagerij van Maarsseveen op de Biltstraat.

‘Ja, dat is Willemien, de vrouw van Jo’, roept mijn moeder bijna van enthousiasme bij het zien van de foto. ‘Die ouders ken ik niet. Maar het was slagerij van Diepen op de Biltstraat en niet slagerij van Maarsseveen’.

Jo van Maarseveen

We hebben het samen even over Jo van Maarseveen en mijn vader. Ze waren vanaf hun jeugd al vrienden. Ik ken de verhalen van hun kwajongensstreken. Hoe ze bijvoorbeeld bij Dansschool Zegers op hun sokken gingen schaatsen op de glimmende dansvloer. De toen nog jonge Jan Zegers deed mee.

Zelf kreeg ik dansles van die zoon Zegers. Foxtrot, Weense wals en chachacha hoorde bij mijn algemene ontwikkeling vonden mijn ouders.

Maar ik vind het toch vreemd dat zo’n artikel met zulke fouten verschijnt. Dus verlaat het gesprek om de opmerkingen van mijn moeder te controleren.

Wikipedia

Na het intypen van ‘Slagerij van Diepen’ bij Google verschijnt direct Biltstraat 60. Terwijl slagerij van Maarssseveen en Biltstraat niets oplevert, ook niet met een s.

Grappig genoeg krijg ik bij de zoekopdracht ‘Willemien van Diepen’ en ‘Bilstraat’ een wiki over Biltstraat 60. Daar lees ik dat slagerij Hoogland de zaak overdeed aan zijn zoon Herman. Detail is dat die zoon in 1912 de eerste Nederlandse Wereldkampioen dammen werd. De zoon verkocht de slagerij in 1926 aan Van Diepen.

In 1967 stopte die familie met de vleeshandel. Daarna kreeg het pand diverse functies en nu is het een vestiging Bagels & Beans.

Relativering

De eerste reactie op het artikel, na de opmerking van mijn moeder, ligt een half uur achter me. Ik kijk nog eens naar het bericht over de slager op de Biltstraat.

Nergens staat dat het slagerij van Maarsseveen was op de Biltstraat. De achternaam van haar ouders vermeldt de schrijver niet. Hij heeft het over de ouders van Willemien, die volgens mijn moeder inderdaad Wil werd genoemd.

Willemien wordt genoemd als Van Maarsseveen. Dat is fout, het is officieel met een s. En ze heet Van Maarseveen sinds ze trouwde met Jo.

Wat overblijft is dan een leuk verhaal over de bevrijding. Daarin missen hooguit, voor de oudere lezers, de feitjes.

Meer informatie:

  • Slagerij van Maarsseveen

    Slagerij van Maarsseveen op de Wittevrouwenstraat 17

    Vroeger kwam ik wel eens mensen tegen die dachten dat de slagerij van mijn ouders op de Biltstraat was. Terwijl ze wel wisten waar het lag. Voor veel mensen, ontdekte ik toen, bestond de Wittevrouwenstraat niet. Zij dachten dat de Biltstraat, over de brug, gewoon doorliep tot de Voorstraat.

  • Co, de broer van Jo, was  gemeenteraadslid in Utrecht en later in Houten. Hij was officieel nog altijd verbonden aan de slagerij, maar echt tijd had hij er geleidelijk niet mee voor.
  • In de Oud-Utrechter stond in 2012 een artikel over Mark Hoogland, de eerste Nederlandse Wereldkampioen dammen
  • Zie ook het bericht ‘Blauw bloed, dus niet
Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 21 mei 2019 door in de categorie 2019, Algemeen

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

2 thoughts on “Rijksstudio en rechten

  1. 1

    Leuk artikel Rene!
    De voorwaarden zijn recent aangepast: de beperkingen vervallen, maar ja: waren die beperkingen überhaupt wel afdwingbaar?.

    Ik heb zelf ook net een artikel over de Rijksstudio geschreven, met daarin een focus op de mislukte overdracht van auteursrechten vanuit de actievoorwaarden van de Rijksstudio Award: http://www.pitlegal.nl

  2. 2

    Hallo Rene! Mooi artikel om te lezen. Ik ben enorm gecharmeerd van het doek van J Vermeer, meisjemetdeparel. Een aantal jaren geleden heb ik een fotokopie van dat doek gebruikt en een 4 tal doeken gemaakt.
    Wellicht leuk om eens te bekijken. http://www.meisjemetdeparel.nl
    Voor de liefhebber zijn mijn doeken te koop, de opbrengst besteed ik aan schildersbenodigdheden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code