ik voetbalde - herinneringen

Ik voetbalde – herinneringen

‘Ja, hij is de broer van Willem van den Berg’, zegt Willem Nuwenhuijs. Ik spreek hem tijdens de boekpresentatie van Jan Jansen. Willem blijkt de broer van Ton van den Berg. In Utrecht is Ton tegenwoordig vooral bekend als initiater van Nieuws030, uitbater van café Willem Slok en natuurlijk als Koos Marsman.

‘Ik heb met een Willem van den Berg gevoetbald’, vertel ik Willem. ‘Maar het is een naam als Jan Jansen of Hans de Jong. Er zijn er veel van, ook in Utrecht. Ik voetbalde met hem bij Domstad’.

‘Ja, dat is hem. Dikke Willem’.

‘Dan ken je die jongens die met hem voetbalde ook wellicht. Berrie Jacobs, Kees Loffeld, Donny …’.

Twee jaar Domstad

Moeiteloos vult Willem Nuwenhuijs het lijstje met namen aan. Eigenlijk een lijstje. Want sommige namen klinken bekend en van andere weet ik zeker dat ik niet met ze voetbalde. Bij Domstad speelde ik twee jaar. Het eerste jaar speelde ook Cees Grimbergen mee in het team.

De jongens van Domstad kwam ik tegen als ik met vrienden uitging in Utrecht. Met mijn vrienden zat ik bij Cartouche, de jonge Dikke Dries en aanverwante zaken. Willem van den Berg en enkele andere Domstad’ers gingen naar discotheek Hordijk en de Witte Ballons. Daar kwam ik in die periode dus ook regelmatig.

Ik voetbalde

Ik kwam bij Domstad door een schoolvriend. Mijn voetbal avontuur begon bij Zwaluwen Vooruit. Daar had mijn vader gevoetbald in de tijd dat de club van keuze samenhing met je geloof. Toen de teams uit elkaar vielen, de sfeer veranderde of zo’n soort reden, stopte ik met voetbal daar.

Twee jaar later merkte ik dat ik weer wilde voetballen. Schoolvriend Ron Spliet voetbalde bij Domstad. Hij haalde me over daar ook te gaan spelen. Het was een leuke tijd. Maar Willem van den Berg en de andere teammaten waren minstens zeven jaar ouder en ook de vereniging was niet wat ik gewend was. Na twee jaar stapte ik over naar Sporting ’70.

Zwaluwen Vooruit

Bij Zwaluwen Vooruit speelde ik van de A-pupillen tot de Aspiranten. Met klasgenoot en jeugdvriend Dees Ebbing fietste ik als jochie vanuit Wittenvrouwen en de Binnenstad naar sportpark Welgelegen. Twee keer per week om te trainen en voetballen. En vaak ook zondags om een wedstrijd van het eerste te bekijken.

Een jaar geleden kwam ik iemand tegen die ook voetbalde bij Zwaluwen. We zaten niet in hetzelfde elftal. Samen probeerden we namen van mijn medespelers te achterhalen. Het werd een behoorlijke,, mondelinge lijst.

Een lijst

Uit mijn hoofd kan ik er nu enkele terughalen. Ruud Groot Zwaaftink, Jos(je) Herremans, Paul Verveer, Wilfried Zwezerijn, Hans en Peter Poort, Rene Versteeg, Rob Dekker, Rob Rietveld, Kees Mulder, Bertus Koot, René Dracht, Rob v.d. Veer, Leon Lamfemijer, John van Moorselaar en Dees Ebbing.

Waarschijnlijk zaten ze niet allemaal tegelijk bij me in een elftal. Ruuds vader was mijn elftalleider bij de pupillen en de vader van René Versteeg bij de aspiranten. De Poortjes, zoals we ze noemden, was een tweeling die ook bij mij op school zaten. Wilfried zat bij mij in de klas.

Biljart

Drie weken later kom ik Willem Nuwenhuijs weer tegen. We praten verder waar we zijn gebleven. Inmiddels is in die drie weken Café Murk gesloten. Hij speelde daar biljart bij de vereniging Entree. Ze moesten verhuizen.

‘De jongens van Murk ken ik uit een ver verleden’, vertel ik. ‘Ik was lid van zwemvereniging De Kromme Rijn, kortweg D.K.R.. Ik deed aan wedstrijd zwemmen en waterpolo. Bas en Cees Murk waren daar ook lid. O zag ik ze alleen ’s ochtends in Ozebi, waar ik jaren achtereen zwom voor schooltijd? Dat weet ik niet meer’.

Na wat achtergrond informatie rondom de sluiting van café Murk komen we weer op voetbalclub Domstad.

‘Wist je dat jouw teamleider bij Domstad, Rini Sanders, nu voorzitter is van de biljardvereniging?’, zegt Willem.

‘Natuurlijk wist ik dat niet’, zeg ik. ‘Maar kwamen de meeste van die jongens uit mijn elftal niet van de Roode Brug’.

Willem beaamt het. Het zou best kunnen. Via Domstad en de Rode Brug komen we daarna, omdat ik refereer aan een eerder bericht op deze site, op de Daalsedijk. Maar de Daalsedijk blijkt dus een heel ander verhaal.

Lees ook bericht ‘Hans en Willem

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 14 augustus 2019 door in de categorie 2019, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

One thought on “Boterham met banaan, boterham met speculaas

  1. Willem Hellingwerf
    1

    Natuurlijk ken ik uit mn Surinaamse tijd de Bakbanana,heerlijk,ook had ik een kennis die de pindakaas maakte in een boerderij in Loenen ad Vecht, na een paar jaar kwam de belastingdienst met een enorme aanslag,mn kennis was dat (vergeten) en de Pindakaas zaak ging Failliet,jammer voor de 5 zwartwerkers die hij in dienst had,typisch Surinaams.Ha Ha.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code