Kunststoffen (4)

Deltaplast Kunststofleidingsystemen in Goor is een goed Nederlands voorbeeld van hoe een onderneming innovatief op zoek kan gaan naar alternatieven voor PVC. Uitgaande van de kunststof PolyPropyleen verbeterde zij de eigenschappen van dit polymeer ondermeer door het toevoegen van calciumcarbonaat. PolyPropyleen (PP) heeft op zichzelf al technische voordelen boven PVC. De geringe hardheid van PP maakt het niet zo geschikt voor leidingen. Het nu ontstane PolyPropeenCopolymeer (PPC) is door de toevoeging van calciumcarbonaat een stuk stijver. Dat het daarbij een stuk milieu- vriendelijker is in deze tijd mooi meegenomen. Niet alleen het vinden van de juiste toevoeging is een innovatieve factor geweest bij de ontwikkeling van PPC. Belangrijker nog was het opzetten van de produktie-lijn, die wezenlijk verschilt van die van PVC. Tevens bedachten de produktontwikkelaars van Deltaplast andere manieren om buizen aan elkaar te koppelen of af te sluiten. Soms was dit noodzakelijk, vaak gebeurde het omdat de eigenschappen van PPC het toelieten een betere manier te gebruiken. Wanneer we PPC-buizen vergelijken met PVC-buizen dan valt allereerst op dat het tegen veel hogere gebruikstemperaturen bestand is. PPC weerstaat temperaturen van 100ø Celcius, PVC van 60øC. PPC is minder breekbaar, geeft aanzienlijk minder rookontwikkeling bij brand en kan tot ongeveer vijf keer worden hergebruikt. Het in ondoenlijk in dit verband alle voordelen, die onder andere door TNO zijn vastgesteld, op te sommen. Met PPC heeft Deltaplast een produkt in handen met bijzonder goede vooruitzichten. Op dit moment heeft PPC een aandeel van 15% in de markt van kunststofleidingen. Dit aandeel zal vrijwel zeker groeien.

KUNSTSTOFFEN EN DE TOEKOMST

het nationaal milieu beleidsplan

Het vorige kabinet Lubbers heeft een milieuplan opgesteld dat een strategie moet zijn voor het milieubeleid van 1990-1994. Dit plan, het Nationaal Milieubeleidsplan (NMP), geeft aan welke maatregelen en doelstellingen kunnen en moeten worden gerealiseerd. Allerlei activiteiten worden aangekondigd of zijn al gestart: wetgeving, andere regelgeving, nota’s, voorlichting en onderzoek etc. De toenmalige demissionaire regering Lubbers geeft in het NMP niet alleen aan wat de plannen van de overheid zijn maar tevens wat zij verwacht van de doelgroepen. E‚n van die doelgroepen is de bouw. Met betrekking tot kunststoffen een grote doelgroep, want de bouwsector is met 25% een van de grootste kunststofgebruikers. Voor de bouw zijn binnen het NMP regels opgenomen en voorstellen gedaan over isolatie, bodemsanering, energiebesparing ed. Op al deze gebieden zullen kunststoffen in de besluitvorming worden meegenomen. Bijvoorbeeld bij het onderzoek naar alternatieve, milieu-vriendelijke materialen ter vervanging van tropisch hardhout of ter vervanging van materialen waarvan het gebruik tot ernstige milieu-gevolgen leidt. convenanten en het milieu

Veel oplossingen wil het NMP regelen door aan te dringen op convenanten. Een convenant is een afspraak tussen het bedrijfsleven en de overheid waarbij het bedrijfsleven belooft een bepaalde activiteit te matigen of te stoppen. Ook van kunststof-producenten wordt verwacht dat ze zich milieubewuster gaan opstellen en op zoek gaan naar milieu-vriendelijker oplossingen. Dankzij de convenanten kunnen ze dit in alle rust, op hun eigen wijze, doen. De afspraak vindt plaats op vrijwillige basis en er staan geen straffen op als het bedrijfsleven de afspraak niet nakomt. Het voordeel van de milieu-convenanten is dat het bedrijfsleven zelf kan uitzoeken hoe ze het best kan reageren op gegeven milieu- eisen. Ze kan daarbij met allerlei factoren rekening houden zonder al te grote politieke druk. De enige dreiging is dat na bepaalde tijd, wanneer de activiteit niet is gestopt of gematigd, er alsnog een wettelijke maatregel kan worden opgelegd. Er zijn milieu-activisten die hun vraagtekens zetten bij deze manier van samenwerken tussen overheid en bedrijfsleven. De convenanten zijn volgens hen te vaag omschreven, bevatten te veel uitzonderingsregels en zijn te vrijblijvend. Zonder bemoeienis van consumenten- en milieu-organisaties worden er, volgens hen, geen successen geboekt zoals wel gebeurde bij het verbieden van de bepaalde drijfgassen in spuitbussen en fosfaten in wasmiddelen. Ook de acties rond PVC-verpakkingen zullen mede door de verbetenheid van deze organisaties, in ieder geval bij consumenten-produkten, snel tot verbod leiden. Het is echter nog te vroeg om te concluderen dat convenanten hun doelstellingen niet halen. De milieu-convenant is een nieuw beleidsinstrument waaraan de overheid en het bedrijfsleven nog moeten wennen. Dankzij de convenant is inmiddels wel gebleken dat het bedrijfsleven tot veel groter daadkracht in staat is dan tot nu toe werd aangenomen. Milieu-organisaties beweren wel eens dat het bedrijfsleven altijd aan symptoom-bestrijding doet. Soms zijn het echter de milieu- organisaties die op korte-termijnoplossingen aansturen. Met andere woorden, er zijn convenanten waarbij het bedrijfsleven verder gaat in haar maatregelen dan de voorstellen van milieu-organisaties. Bij bedoelde convenanten wil de milieu-organisatie bijvoorbeeld een filter voor een verbrandingsoven waardoor een bepaalde stof wordt tegengehouden. De bij de convenant betrokken bedrijven zoeken de oplossing meer bij de bron. Zij willen de schadelijke stof bijvoorbeeld geheel vervangen. Dit duurt natuurlijk langer, want er moet dan vaak nieuwe technologie worden ontwikkeld of een produktie-lijn worden opgezet.

Ontwikkelingen

Kunststoffen staan onder negatieve druk door de publieke opinie en op stapel staande wetgeving. Toch is de toekomst van kunststoffen veelbelovend. Uit allerlei laboratoria komen orginele toepassingen, worden nieuwe mogelijkheden geopend en ongewone samenstellingen geproduceerd. Bijna dagelijks vertellen wetenschappers en fabrikanten in de media over nieuwe vindingen en idee‰n. De vliegtuigindustrie onderzoekt of kunststof in de toekomst aluminium kan vervangen. Een Amerikaans bedrijf wil een pantserwagen maken van kunststof. Manieren om afval al bij de consument te scheiden worden voorgelegd aan gemeenten om het hergebruik-proces te versnellen. Soms komen de vernieuwingen voort uit de huidige aandacht voor het milieu. Veel vaker zijn de vernieuwingen het resultaat van een typisch menselijk proces: de drang tot verbeteren en veranderen. Hieraan zal tegenwoordig een commerci‰le drijfveer verbonden zijn. Verwondering kan echter ook een sterke prikkel zijn. Bijvoorbeeld wanneer een onderzoeker zich afvraagt waarom er nog steeds koperdraad wordt gebruikt om elektriciteit te geleiden en geen kunststof.

Geleidende polymeren

Een voorbeeld van de flexibiliteit en mogelijkheden van kunststoffen is het geleidende polymeer. Kijken we naar al de ‘plastics’ waarmee we ons hebben omringd, dan is het moeilijk voor te stellen dat kunststof elektriciteit kan geleiden. Het lijkt wonderlijk zelfs, want veel kunststoffen worden gebruikt als isolatoren. Om verwarring te voorkomen met isolerende plastics spreken de uitvinders daarom van geleidende ‘polymeren’. Al tien jaar bestaan er geleidende polymeren maar ze worden pas sinds kort buiten het laboratorium gebruikt. Naast volledig uit zichzelf geleidende polymeren kunnen ook bestaande kunststoffen geleidend worden gemaakt. Dit kan door bij het produceren metaalpoeder of metaalvezels bij te mengen of een geleidende film aan te brengen. Hoewel de Japanners het meest gevorderd zijn in de ontwikkeling, zijn het Amerikaanse bedrijven die toepassingen van geleidende kunststof op de markt brengen. Milliken, een Amerikaanse textielfirma, maakt weefsels die met geleidende polymeren worden ge‹mpregneerd. Deze weefsels kunnen worden gebruikt om antistatische bedrijfskleding te maken. Voor omstandigheden waarbij gewerkt wordt met apparatuur die gevoelig is voor ontladingen door statische elektriciteit is dit een ideale oplossing. Statische elektriciteit hoopt zich niet alleen op in kleding. Een andere Amerikaanse produktontwikkelaar mengde daarom verf met een geleidende kunststof. De ontstane latexverf zal onder andere worden gebruikt om de Amerikaanse ambassade in Moskou te beschilderen. Afluisterpraktijken met apparatuur die buiten het, nu elektro- magnetisch afgeschermde, gebouw staat opgesteld wordt daarmee onmogelijk. Andere toepassingen waaraan wordt gewerkt zijn plastic batterijen en accu’s, kunststof zonnecellen en plastic behuizing voor computer. slot

Met 1992 als magisch jaar in zicht maken de milieubewegingen en het bedrijfsleven zich op voor een verenigd Europa. De Nederlandse milieu-organisaties zullen, wanneer zij over de grenzen trekken, ontdekken dat de wetgeving in Nederland in vergelijking met andere landen de kunststofproducent strenge eisen oplegt. Eisen waaraan alle Europese landen, met uitzondering van Duitsland, een voorbeeld kunnen nemen. E‚n ding zal ‘1992’ in elk geval niet veranderen: kunststoffen zullen onder druk blijven staan door acties en het bedrijfsleven zal blijven zoeken naar nieuwe mogelijkheden en oplossingen.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 24 september 2011 door in de categorie 2011, Oudedoos

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Comments are closed.




Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 1500 berichten.