Polyvisie – zusje van Polygoon

Algemene inleiding over Polyvisie ter introductie van een week foto’s in plaats van tekst

In 2003 ben ik in het bezit gekomen van de naamrechten en het foto-archief van educatieve uitgeverij Polyvisie. Na een oriëntatie op de markt ben ik om meerdere redenen mijn aandacht voor dit bezit gestopt. In 2007 heb ik het weer opgepakt, mijn toenmalige partners uitgekocht en gekeken welke mogelijkheden er zijn in de markt ter exploitatie en ontsluiting van het archief.

Iedereen die in Nederland op de school heeft gezeten kent de situatie. De meester (of juf) zette een diaprojector achter in de klas. De gordijnen werden gesloten en het licht ging uit. De diaprojector toonde het eerste plaatje en de meester vertelde daar een verhaaltje bij. Daarna kwam de volgende dia. De serie dia’s vertelden een afgerond verhaal over specifiek onderwerp. De diaseries kwamen van Polyvisie, die van 1954 tot 1995 ruim 95% van deze markt in handen had.

Naast de educatieve producties maakte Polyvisie kunstseries onder de naam Multicolor en toeristische series onder de naam Polycolor. De eerste series geven uitleg over kunst in Nederland, met beelden van schilderijen, beeldhouwwerk en andere kunstwerken. Hiervoor werd nauw samengewerkt met een aantal grote musea in Nederland. Bij Polycolor ging het vooral om toeristische attracties, in een tijd dat nog weinig mensen een fototoestel hadden en/of op bepaalde plekken niet konden/mochten komen. Series bevatten onderwerpen als de Keukenhof, Madurodam, het Dolfinarium en dergelijke in de vijftiger en zestiger jaren. Daarbij werd in tegenstelling tot bijvoorbeeld Spaarnestad geen journalistieke, maar een educatief, documentaire invalshoek gebruikt.

Barend Dirk Ochse – directeur van Polygoon (ca 1920 tot 1938 en van 1945 tot 1952)

Zuster van Polygoon

De educatieve uitgeverij Polyvisie is voortgekomen uit Polygoon. Polygoon, in 1919 opgericht door enkele enthousiaste filmpioniers, krijgt al snel bekendheid onder de bevolking door de tweewekelijkse bioscoopjournaals, die vanaf 1924 worden uitgezonden. De cameramensen van Polygoon reizen door het hele land om belangrijke gebeurtenissen, volksgebruiken en andere onderwerpen vast te leggen. Hun motto luidt ‘Waar wij niet zijn, is niets te doen’. Daarbij hebben ze de opdracht hun filmrollen altijd vol te schieten. Na het filmen van een gebeurtenis worden opnamen gemaakt van plaatselijke beroemdheden, gebouwen en locaties, zowel op film als foto.

Enkele jaren voor WOII wordt een afdeling opgezet om de foto’s te exploiteren. Deze afdeling krijgt uiteindelijk de naam Polyvisie. Bij de verhuizing, in 1954, van Polygoon naar Hilversum wordt Polyvisie, in het CineCentrum, een zelfstandige zuster van Polygoon.

Rond 1980 wordt duidelijk dat Polygoon de slag met de toekomst heeft gemist. Er is geen belangstelling meer voor bioscoopjournaals en de concurrentie op de markt van bedrijfsfilms is groot. Ook om andere reden houdt het Cinecentrum in 1984 op te bestaan. Polygoon wordt opgeheven en het beeldmateriaal wordt na enkele jaren te zijn opslagen gekocht door de NOS. Polyvisie en het filmlaboratorium en de geluidsstudio, die ook onderdeel waren van CineCentrum, gaan als zelfstandige bedrijven verder.

Polyvisie is dan inmiddels uitgegroeid tot een belangrijke producent van educatieve AV-producties. Maar als rond 1995 de profetie van internet en digitaal onderwijs steeds harder wordt verkondigd voelt de directie dat ze deze slag niet meer kan en wil maken. Na wat pogingen om geschikte partners te vinden wordt ook het grootste deel van het Polyvisie archief opgeslagen. De uitgeverij van bestaande producties loopt dan nog een tijdje door.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 28 november 2011 door in de categorie 2011, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Comments are closed.