Vrouwenspuit

Ik moest even iets opzoeken over de bekende Delftse schilder Johannes Vermeer en stuitte op de site van kunsthistoricus en Vermeerkenner Kees Kaldenbach. Hij heeft een informatieve site over het huis van Vermeer en voorwerpen, gebruiken en wederwaardigheden uit diens tijd. Een bijzonder opvallend voorwerp dat ik op Kees’ site zag was de zogenaamde Vrouwenspuit.

Het is niet helemaal duidelijk wat het doel van het apparaat was. Het ziet er weliswaar uit als een fraaie vibrator, maar het is wel degelijk een spuit. Volgens Alexandra van Dongen van het museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam was het een doodnormaal huiselijk voorwerp waarmee na het geslachtsverkeer de vagina werd uitgespoeld. Het was een primitieve methode voor geboortebeperking.

Daarnaast werd het gebruikt om geneeskrachtige kruiden in de vagina te spuiten. De Belgisch/Nederlandse arts en botanicus Dodoens (alias Dodonaeus) beschreef een aantal recepten voor vaginale spoelingen in zijn boek Cruydt-boeck (kruidboek). Het waren spoelen van kruidenmengsels voor het tegengaan van vrouwenkwalen. De Engelse arts en botanicus Nicholas Culpeper geeft in zijn boek over kruiden recepten die grotendeel op die van Dodoens zijn gebaseerd. Hij neemt zelfs de aanwijzingen voor het maken van tampons met een touwtje over.

Vrouwenspuit - Jan SteenTenslotte zal het ook gebruikt zijn als ‘speeltje’ voor waar we natuurlijk als eerste aan dachten bij het zien van de afbeelding. Maar daarover is verder niets bekend, in ieder geval niet bij Kees Kaldenbach. Het ‘apparaat’ op de afbeelding is in 2001 opgegraven in Zwolle. Het exemplaar bestaat uit een holle, penisvormige buis van buxus- of buksboomhout. Het is 22,5 centimeter lang (dus iets korter dan van wethouder Henk de Greef uit Wassenaar) en heeft een schroefdraad waaraan twee kloten kunnen worden geschroefd. Aan de achterkant van dit scrotum, dat verder geen functie heeft, zit een gat waardoorheen een zuigerstang kan worden geduwd, de penis-buis in. Aan het eind van die stang zit een knop, bij wijze van handvat. Het bijzondere van dit model is niet zozeer de lengte, hoewel andere exemplaren veel kleiner zijn, als wel de natuurgetrouwe weergave. De kleinere zijn vooral op gebruiksgemak gericht.

Volgens medisch historicus Kees Grooss van Museum Boerhaave in Leiden is spoelen met zeepwater lange tijd een voorbehoedmiddel geweest. Het verkleint wel degelijk de kans op zwangerschap, als het water onder flinke druk wordt ingespoten. Dat water kan heel wat sperma uitspoelen en innesteling van het vruchtje bemoeilijken.

Hemmy Clevis schrijft over de opgraving in Zwolle in zijn boek ‘Zwolle ondergronds’.  Daarin vraagt hij zich ook af waarom er zo weinig exemplaren van de vrouwenspuit zijn gevonden. Volgens Clevis kwam het omdat ze van hout zijn, een materiaal dat makkelijk vergaat. Volgens Groos werden ze ook weinig gebruikt omdat ze te onbetrouwbaar waren.

Website:  Kees Kaldenbach (op de pagina over de vrouwenspuit staat ook een tekst over vaginaal stimuleren; wat ook een mogelijke toepassing was).

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 1 maart 2012 door in de categorie 2012, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code