- René van Maarsseveen - https://renevanmaarsseveen.nl -

India (2) – de kleine wereld

Rond 2000 had ik via internet voor het eerst contact met enkele Indiërs. Terwijl iedereen nog riep dat je in Roemenië goedkoop kon drukken, was ik toen op zoek gegaan naar het volgende land dat drukwerkkwaliteit tegen een goede prijs kon leveren. Ik (her)ken vanuit mijn vak de ‘pig-cycle‘ te goed en vind het een uitdaging te zoeken naar nieuwe mogelijkheden en het bijkomende voordeel. Bovendien is de weg van de zoektocht leuk. Je doet er buiten het gezochte, andere interessante en plezierige kennis en ervaring op. Zo kwam ik in India.

De Indiase ‘jongens’ waar ik mee communiceerde waren al snel herkenbaar. Na eerst wat aftasten over drukwerk, computers en software berichtten we over onze landen, ideeën en ambities. Het ging via mail, chat en fax (er was nauwelijks skype). Maar ondanks het gemis van stem (intonaties) en zicht (mimiek) merkte ik dat ze nauwelijks van ons verschilden. Wellicht waren de prijzen voor levensonderhoud daar anders, reden er andere auto’s en waren de straten minder schoon dan bij ons. Maar hun wensen als mens waren gelijk. Ze wilden eten, drinken, leren, groeien en dergelijke en hadden ook conflicten met hun familie en vrienden en onzekerheden over dat mooie meisje dat ze adoreerden.

Voor mij was het verder kijken dan Nederland twintig jaar geleden begonnen, toen ik ‘Floppie’ maakte met Cees Callenbach (voor Bruna Uitgevers). Cees ontwikkelde met studenten van een Tsjechische universiteit een eigen programmeertaal dat als SuperLogo op de markt kwam. Ik had toen al wel producten geïmporteerd uit verre landen, maar een project doen was toch iets anders. Ik zag dat je ook daarvoor buiten je vertrouwde omgeving kunt/moet kijken.

En nu constateer ik dat het contact met verre landen dankzij ontwikkelingen op internet steeds leuker wordt en dat het er niet alleenop lijkt dat we daardoor steeds dichter bij elkaar komen. Niet door de idee van communiceren met iemand ver weg. Maar door de werkelijke communicatie en het wederzijds begrip dat daardoor ontstaat. Dankzij het gemak, diversiteit en frequentie van communicatiemogelijkheid. De lijnen zijn korter, maar ook duidelijker. En daardoor kun je sneller komen tot dat waarvoor je elkaar nodig heb. Maar daarnaast, als je dat wilt, andere interesses uitwisselen.

Sinds een half jaar doe ik bijvoorbeeld een project met Martin Bilski, een Poolse programmeur die in Zwitserland werkt. Naast de informatie die we moeten uitwisselen voor het project, praten we sinds kort over persoonlijke zaken.  Het is leuk de hilarische wederwaardigheden te horen van een Pool in Zwitserland. Carmen Stadler van StadlerForm, toevallig ook in Zwitserland, stelde na drie mails voor om te gaan Skypen. Dat verdiepte de uitwisseling van informatie.

Skypen doe ik zelf weinig.  Niet iedereen kent Skype of soortgelijke systemen en dan moet je eerst daarover overleggen. En bij het realtime Skype speelt het tijdverschil. Maar voor het boek met Bert Bolle, die tegenwoordig in Australië woont, heb ik wel met hem geSkypet. Als ik ’s ochtends op kantoor kwam zat hij met zijn vrouw Ethne aan zijn wijntje om de dag af te sluiten. Dan zag hij het bij mij licht worden, terwijl ik bij hem op de achtergrond over de Oceaan de zon onder zag gaan.

Ruim tien jaar geleden deed ik een internetcursus bij Corey Rudl, nadat ik deze internetpionier in Amerika had ontmoet. Voor de cursus had ik contact via mail. Dat gaf nog wel eens misverstanden, want zijn organisatie was ingericht op autoresponding. Nu bel ik met SIP-telefoon naar Amerika, waardoor je veel makkelijker en persoonlijker communiceert. Voor een tientje per maand gratis vanuit en over de hele wereld.

Het leuke van SIP is bovendien dat ik de telefoon overal ter wereld kan gebruiken, terwijl gewoon mijn Utrechtse nummer voor de ander zichtbaar blijft. Daarmee kun je overigens ook jèzelf verbazen. Toen ik enkele maanden geleden in Duitsland de SIP aansloot en belde naar Amerika, schrok ik toen  Jon Kent van Ktools, die de beeldbanksoftware voor Deuxième leverde, direct opnam met ‘Hi René’. Ik had me de nummerherkenning niet gerealiseerd.

Afgelopen week hoorde ik dat een vriend ook met Indiërs bezig is voor programmeerwerk. Ze zijn nog steeds concurrerend qua prijs. Maar ook wat kennis betreft. Ook hij had eenvoudig via een internetsite voor freelancers een programmeur gezocht en inmiddels een hechte relatie opgebouwd met zijn Indiërs.