- René van Maarsseveen - https://renevanmaarsseveen.nl -

Fraude

Vroeger riepen oudere mensen doorgaans ‘ach, die jongeren van tegenwoordig’ als er weer eens iets was gebeurd. Of als iemand op een zere plek in de samenleving wees, zoals comazuipen. De laatste tijd worden we echter overspoeld met zoveel openbaringen, gevolgen van openheid, dat je alleen nog maar stilletjes kunt roepen ‘wat een tijd’.

Neem de notabelen, de wetenschapper en andere mensen met een functie waarbij je niet verwacht dat ze frauderen. Maar het ene voorbeeld van fraude diederikt (oh sorry, stapelt) zich op de andere. Je kunt de krant niet openslaan of je leest over de ene advocaat die  fraude pleegt, na een andere advocaat die fraude pleegt. De ene wetenschapper pleegt fraude, na de andere wetenschapper die fraude pleegt. Advocaat en notarissen gepakt wegens fraude, megafraude met pgb door psychiaters, notaris en makelaar verdacht van fraude, Topadvocaat met fiscale fraude … en ga zo maar door. De andere criminele activiteiten die gepleegd worden door ‘notabelen’, vooraanstaande burgers die een voorbeeldfunctie zouden moeten hebben, laat ik dan nog buiten beschouwing

Het is natuurlijk niet alleen van deze tijd. Vroeger waren er ook frauderende notabelen. Wellicht dat het toen wat meer intern in de doofpot werd gestopt of met de mantel der liefde bedekt. Ook zijn natuurlijk veel meer mensen, dus in verhouding mag het wat meer zijn. Maar zet bij de huidige voorbeelden van frauderenden ook de regelmatig falende OM’ers, de bancaire laaienlichters, hufterige politici en je krijgt toch een wrange smaak over deze tijd. Vooral als je weet dat in veel gevallen nog steeds met doofpotten wordt gewerkt (collega/vriend en branche beschermen) of, als het al in de openbaarheid is gekomen, met de mantel der liefde wordt bedekt (kleine of geen straf in vergelijking met de strafmaat die een ander zou hebben gekregen).

In het buitenland kunnen ze er overigens ook wat van, blijkens bijgaand krantenartikel.