Vieze varkens en het brave jongetje

Vieze varkens is het onderwerp, maar laat ik algemeen beginnen. Een flink aantal jaren geleden verwonderde ik me al over de maatregelen die in Nederland worden genomen. Bijvoorbeeld om het milieu te sparen. Onze regering leek te leven met de Prisma-uitgave van het rapport van ‘De Club van Rome‘ in de binnenzak.

Maatregelen

Smog boven Mexico City

Onze auto’s bijvoorbeeld moesten schoner. Maar toen ik in Mexico was overviel me de smog. Niet alleen in Mexico City, maar ook in de 300 kilometer verderop gelegen badplaats Acapulco. Wij nemen in ons piepkleine landje allerlei maatregelen, terwijl dat enorme land de smerigste uitlaatgassen het heelal inblaast.

Hebben wij een geïsoleerd stukje lucht boven ons? Drijven de stank en uitlaatgassen in Mexico niet ook onze kant op met waaiende winden en wolken? Waarom moet onze regering altijd het ‘braafste jongetje van de klas’ zijn met al hun maatregelen, dacht ik toen, terwijl je in Mexico nauwelijks niet in de smog kunt lopen. Dat het nog erger kan dan in Mexico bleek me later in China en India.

DLG en verkaveling

Rond de Milleniumwisseling werkte ik een paar jaar voor DLG (Dienst Landelijk Gebied), een onderdeel van het Ministerie van Landbouw. Dat was toen in de ‘triltoren‘ aan de A12 gehuisvest. Zoals de naam al aangeeft, hield DLG zich bezig met het Landelijk Gebied. Eén van de activiteiten was het herverkavelen van landbouwgrond. Ze brachten woningen bij elkaar en verplaatsten niet-agrarische bedrijven naar een bedrijventerrein.

Ze stimuleerden het ruilen of verkopen van landbouwgronden door boeren onderling. Hierdoor hoeft een boer niet meer heen en weer te rijden tussen alle stukken grond die hij bezit, maar heeft uiteindelijk één stuk grond vlak bij zijn boerderij. Hij kan daardoor, naast allerlei andere gemakken, ook efficiënter werken.

Vieze varkens… varkensbeleid

Een andere activiteit van DLG was het uitvoeren van het varkenshouderijbeleid. Dat hield onder andere in dat het totale Nederlandse varkensbestand moest worden teruggebracht en dat boeren moesten moderniseren. Wat zoveel wilde zeggen als investeren.

Het aantal varkens in Nederland daalde daarna in één jaar met 10% en kwam op het niveau van de naoorlogse dagen. Daarna groeide het weer tot het oude niveau van rond de 12 miljoen varkens, en daar staat het nu nog steeds. Alleen zijn er nu minder kleine varkenshouderijen. Het aantal bedrijven met meer dan 5000 varkens groeide van 100 naar circa 140.

De eisen die aan een varkenshouderij worden gesteld zijn hoog, zowel voor het welzijn van de dieren en het milieu als ter bescherming van de volksgezondheid. Volkomen terecht natuurlijk.

In 2013 worden de wettelijke eisen nog verder aangescherpt. Agrarisch marketingbureau Prosu heeft onderzoek gedaan en verwacht dat 30 procent van de varkenshouders niet verder kan blijven of willen investeren in hun bedrijf. De bedrijven die stoppen of failliet gaan zullen worden overgenomen door andere, bestaande varkenshouderijen.

Keuterboertjes

Varkens houden is van oudsher een traditie in China. Het was gebruikelijk dat een gezin één of twee varkens hield. Wie wel eens wat meer in de binnenlanden van China is geweest heeft dat zelf kunnen zien.

Het aantal keuterboertjes is inmiddels behoorlijk teruggelopen. Van het totaal aantal varkens in China wordt nog circa 50% op die manier gehouden. De overige 50% wordt gehouden op bedrijfjes met 50 tot 1000 varkens (20%) en bedrijven met meer dan 1000 varkens (30%). Bij die laatste bedrijven zitten uitschieters met een varkensstapel van 250.000 varkens en meer.

Veel vieze varkens

Die getallen zijn verder niet belangrijk. China is een groot land, met veel inwoners. Het is logisch dat daar per jaar ruim 700.000.000 varkens worden geslacht, tegen 13 miljoen in Nederland. Wat wel relevant is, is dat in minimaal 50% van de varkensconsumptie van ons, maar in ieder geval van de wereld, wordt voorzien door varkens uit China. En dat percentage groeit jaarlijks.

Want waar wij in Nederland alles doen om het welzijn van de varkens en de gezondheid van de mensen te waarborgen is dat in China een probleem. Het waren altijd al vieze varkens, maar nu wordt het erger. Het is niet direct kwade opzet, want China wil meer aansluiten bij het Westen, het milieu in de gaten houden en letten op de volksgezondheid. Maar de bio-industrie die steeds sterker komt opzetten in China zorgt voor problemen die een gevaar betekenen voor de volksgezondheid.

Besmette vieze varkens

Niet alleen door besmet drinkwater en giftige gassen blijven het vieze varkens. Ook door toenemend gebruik van medicijnen, hormonen en andere toevoegingen en de toekomstige toepassing van technieken zoals embryotransplantatie en genetische manipulatie. Het is allemaal gericht op hogere geboortecijfers, kortere groeiperiode en behoud of verbetering van de smaak. Maar het is ook schadelijk voor onze gezondheid.

Schone varkens voor personeel

vieze varkens in ChinaChinezen zelf weten dat ze vieze varkens hebben. Gisteren vertelde de eigenaar van een Chinees IT-bedrijf me dat veel rijke bedrijven in China tegenwoordig een eigen varkenshouderij opzetten, voor hun personeel. In de bedrijfskantine kunnen ze de medewerkers daardoor vlees geven van goede kwaliteit.

De vieze varkens uit de reguliere varkenshouderijen kunnen gewoon naar overige Chinese consumptie en de export. Dat de bedoelde bedrijven voor het opzetten van hun goede varkenshouderij vaak een beroep doen op  Nederlandse varkensdeskundigen is daarbij een gunstige bijkomstigheid voor onze economie.

Het goede voorbeeld geven

In Nederland zetten we varkenshouders onder druk veilig en schoon te werken, terwijl we de vieze varkens vanuit China importeren. Ik moet aan de Mexicaans lucht denken en zie een analogie. Maar waar je bij het Mexicaanse verhaal nog kunt denken ‘ok, wij zijn strenger, maar wat daar gebeurd is daar, wij geven in ieder geval het goede voorbeeld’, halen we met de Chinese varkens het probleem echt naar ons toe.

Braafste jongetje

Ik eet geen varkensvlees, bovenstaand verhaal is slechts illustratief. De vraag van dit verhaal is ‘waarom willen wij altijd het braafste jongetje van de klas zijn, terwijl we (kunnen) weten dat we genaaid worden, belazerd, compensatie moeten zoeken in mindere producten, onze eigen burgers benadelen etc. ?

Bovenstaande voorbeelden zijn weer eens anders dan het voorbeeld van onze Euro’s belastingcenten die worden uitgeleend aan landen die dat nooit terug kunnen betalen, maar waar natuurlijk dezelfde vraag gesteld kan worden: ‘waarom moeten we tegen beter in, het braafste jongetje van de klas zijn?’.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 3 augustus 2012 door in de categorie 2012, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code