Denken en doen

Jaren geleden ontdekte ik een aparte eigenschap bij een vriend. Laat ik hem Brian noemen.Ik zat wel eens met hem te praten over zijn bedrijf. Er moest daar iets veranderen, verbeteren of iets dergelijks. In het gesprek kwamen dan oplossingen naar voren. Aan het eind van de avond had hij dan meestal één van de oplossingen enthousiast omarmt. Daar ging hij wat mee doen in zijn bedrijf.

Cartoon 'thinker and doer' door Dan Reynolds

Cartoon ‘thinker and doer’ door Dan Reynolds

De dagen daarna was hij dan onbereikbaar. In het begin belde hij me midden in de nacht, maar ik maakte hem snel duidelijk dat ik dat niet wilde. Later ontdekte ik dat hij zich minstens drie dagen opsloot om allerlei informatie te verzamelen rond de oplossing die we hadden bedacht.

Nu ik hem langer ken, weet ik dat het zijn werkwijze is. Ik veroordeel het niet, maar het is wel opvallend. Het hielp mij meer te letten op vaste patronen in werkwijzen van mensen. De patronen tussen denken en doen.

De één, zoals de vriend, start een informatie verzamelperiode om tot een ‘goed overdacht zoals hij dat noemt’ plan te komen. Aan de andere kant staat de persoon die direct begint met de uitvoering, zonder na te denken. En ertussen zitten meerdere andere variaties.

Een sociaalpsycholoog zal het mogelijk terugbrengen naar vijf methoden. Die mensen houden er nu eenmaal van de rijke schakering van iets terug te brengen tot hapklare eenheidsworstjes. Dan heb je de ‘uitsteller’, zoals de hierboven genoemde vriend. En mogelijk de ‘doener’ aan de andere kant.

Laat ik eerst iets over mezelf zeggen. Ik ben een denker. Misschien wel van het type zoeker. Ik vind het nu eenmaal leuk of zinvol, of wellicht heeft het een psychische annotatie, om tot de essentie van dingen te komen, de rode draad te ontdekken. Maar ik ben ook een doener. Bij dat laatste heb ik, zoals veel mensen, wel een beetje stimulans nodig.

Zo’n stimulans kan enthousiasme zijn, het geestdriftige verlangen het eindresultaat te zien of de weg daar naar toe te bewandelen. Het kan ook gewoon een opdrachtgever zijn die een product af wil hebben.

Mijn patroon is dus iets even overdenken en dan, afhankelijk van de conclusie van het denken, tot actie overgaan. Het is een grondpatroon. Afhankelijk van allerlei situaties kan het namelijk anders gaan. Net zo goed dat Brian, de vriend van hierboven, zich niet bij elk vraagstuk opsluit in zijn ‘zolderkamertje’.

Afgelopen week ontdekte ik bij een andere vriend een ‘doen’- gedrag. Hij heeft zelf een idee, krijgt een suggestie van iemand of wat dan ook. Daarna begint hij direct met de uitvoering. Onzichtbaar zal hij wellicht denken. Maar het lijkt er op dat hij gaandeweg denkt en dus eigenlijk altijd bezig is zijn daden te corrigeren. Omdat onderweg blijkt dat een impulsief of intuïtief ingeslagen weg niet de juiste is, hobbelig is, vol is met beren etcetera.

Door de uitersten tussen de twee vrienden vroeg ik me af wat beter is. Te veel denken en informatie verzamelen met het risico niet aan uitvoering toe te komen (het is immers ook vlucht- en uitstelgedrag). Of direct doen, met het risico van onnodig extra werk, problemen die voorkomen hadden kunnen worden etc.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 8 april 2013 door in de categorie 2013, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Comments are closed.