Offerte trucje

Na een paar jaar freelancen bij reclame- en promotiebureaus wilde ik voor mezelf beginnen en startte, inmiddels 25 jaar geleden, met Richard Vierbergen en Ron Spliet een filmbedrijfje in de vorm van een stichting. Want we wilden vooral documentaires en eigen filmpjes maken, dat hadden we op de middelbare school ook gedaan. Maar dat bleek een langdurig productieproces, langs filmfondsen, subsidiegevers en andere geldschieters. We moesten daarom op een gegeven moment ook bedrijfsfilmpjes maken om geld te verdienen.

Richard deed de regie, ik de productie en Ron was al na een paar maanden afgehaakt. Ik kwam er al snel achter dat gesprekken met beslissers over een offerte meestal over geld gingen. Het ging ze er vooral om de prijs naar beneden te krijgen.

Om te voorkomen dat we erbij inschoten en om toch onderhandelingsruimte te creëeren,  maakte ik begrotingen die extreem gespecificeerd waren en op onderdelen iets hoger gebudgeteerd.

De klant wist tijdens de onderhandelingen altijd wel iets aan te wijzen waarop bezuinigd kon worden. Meestal waren dat eenvoudige onderdelen, waarbij hij zijn logica of een vergelijking met zijn eigen omgeving gebruikte. Ik wist daardoor al na korte tijd hoe te reageren en waar ik vooraf wat extra moest budgeteren. Met een genereus gebaar, passend en afhankelijk van de loop van het gesprek, gaf ik de klant dan gelijk. ‘Ja met drie lampen moet het ook wel kunnen, dan schrappen we er één’.

Er was niets oneerlijks aan, want uiteindelijk maakten we de films altijd voor de redelijke prijs die we zelf hadden begroot. Het teveel ging direct (‘we hadden een meevaller’) of indirect (minder marge op de inlaycards en video-kopieën) terug naar de klant.

Bij het begroten werkte ik overigens met een 15% productiemarge (winst) over onze berekende productiekosten. Hadden we tegenslag, dan hadden wij het niet goed gedaan en ging dat ten koste van onze winst.

Op dezelfde manier werkte ik ook toen het filmbedrijfje geleidelijk ook marketing- en reclamewerkzaamheden ging uitvoeren. Ik maakte een begroting op basis van de briefing, het bedachte concept of het gesprek met de klant. Had de klant daarna aanvullende wensen dan betaalde hij extra, wilde hij iets heel anders dan rekende ik opnieuw en als ik zelf tegenslag had dan had ik pech en ging ik niet lopen zeuren om dat bij de klant vandaan te krijgen.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 30 augustus 2011 door in de categorie 2011, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code