Meldpunt Drugsoverlast – succesvolle campagne

Gisteren kwam ik een paar kaarten tegen uit de campagne die ik, met Stefan Kraaijenhagen, maakte voor het Meldpunt Drugsoverlast in stadsdeel Westerpark (Amsterdam). Ik moet ook nog ergens de poster hebben, maar ik zou niet weten waar.

Turven

meldpunte drugsoverlast flyerkaartHet idee achter de gekozen vorm met de in turfvorm geplaatste injectienaalden zal duidelijk zijn. Bewoners die met drugsoverlast worden geconfronteerd, wat toen een groot probleem was, gaan dat niet direct melden.

Op een gegeven moment is echter de maat vol. Zelfs dan blijft er aarzeling. Maar uiteindelijk wordt het meldpunt gebeld. De campagne was vooral bedoeld om het telefoonnummer te communiceren en bekendheid te geven aan het bestaan van het meldpunt.

Flyerkaart

Tijdens de campagne hing de poster op meerdere plaatsen in het stadsdeel. De hier afgebeelde flyerkaart, er waren vier verschillende, werd huis-aan-huis bezorgd. De eerste zat ook in het stadsdeelkrantje ‘Kijk op Westerpark’, dat ik een paar jaar daarvoor initieerde met Vincent Tiel Groenestege, toenmalige hoofd communicatie van het stadsdeel.

In de één van de kaarten zaten slitjes waarin een sticker was geplaatst. Op deze sticker stonden de belangrijkste telefoonnummers van het stadsdeel, zoals brandweer, stadsdeelkantoor, buurtbeheer en natuurlijk het Meldpunt Drugsoverlast.

NIPO-onderzoek

Uit NIPO-onderzoek drie weken na het begin van de campagne bleken het telefoonnummer en het Meldpunt Drugsoverlast zelf al bij een groot deel van de bewoners bekend. Sommigen konden zelfs het telefoonnummer spontaan noemen, anderen met een beetje hulp.

Het succes van de campagne kwam mogelijk mede door de onverwachte publiciteit rond het gekozen concept met de naalden. Landelijk werd gereageerd door enkele soortgelijke organisaties als het Meldpunt Drugsoverlast. Ze vonden de campagne stigmatiserend.

Maar er waren ook organisaties die de boodschap en de turfopstelling van de naalden prachtig vonden en een duidelijke weergave van het probleem. Wat niet uitsluit dat het daarbij ook stigmatiserend was.

Prijzen

Achterzijde van flyerkaart Meldpunt Drugsoverlast

Op de achterzijde de Turkse en Marokkaanse vertaling van de Nederlandse tekst van de voorzijde

We wonnen met de campagne drie eerste prijzen van landelijke belangenverenigingen. Dat hield overigens niet meer in dan een eervolle vermelding in de verenigingsbladen. Stefan en ik hoorden het daardoor pas meer dan een jaar later. Het Meldpunt zelf kreeg de Hein Roethoffprijs 1995 voor het beste preventieproject tegen kleine criminaliteit.

MeldPunt Drugsoverlast

Het Meldpunt Drugsoverlast ging geleidelijk over in een Meldpunt Extreme Overlast. Ook hiervoor maakten we één meer bescheiden kaarten in dezelfde vorm; vooral gericht op de naamsverandering (het telefoonnummer bleef hetzelfde)

Henk Boeke

Kort na de campagne voor het Meldpunt Drugsoverlast was Henk Boeke bij me op kantoor. Hij herkende de poster, die in de gang hing. ‘Ja, die ken ik’, zei hij, ‘duidelijke boodschap. Alleen ‘teveel’ is hier verkeerd gebruikt, het moet ‘te veel zijn.’

‘Zo zie je maar’, antwoordde ik, ‘je kunt niet genoeg controleren. Er hebben zo veel (zoveel?) mensen naar gekeken, misschien wel te veel‘.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 5 januari 2014 door in de categorie 2014, Algemeen, Oudedoos

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code




Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 1500 berichten.