Communiceren op afstand

‘Even wachten tot we 500 meter verder zijn’, zeg ik tegen mensen als we een bedrijf verlaten waar we een gesprek hebben gehad. Sommigen beginnen al in de hal te vertellen wat ze van het gesprek vonden. Ik vind dat je een gesprek eerst even moet laten bezinken. Niet alleen wat er is gezegd, maar ook de sfeer en energie.

Maar het heeft vooral te maken met communiceren op afstand. Dat hangt nauw samen met een voorval van een aantal jaren geleden.

Ik was met collega na een gesprek naar buiten gelopen. De collega begon omslachtig te vertellen hoe waardeloos hij het gesprek en de gesprekspartners vond. Ik voelde ogen in mijn rug branden en draaide me om. Eén van de gesprekspartners stond voor het raam. De lichaamstaal van mijn collega was duidelijk, besefte ik. Maar ook als zijn lichaam neutraal zou zijn geweest, zou zijn negatieve evaluatie bij de gesprekspartner zijn opgevallen.

Positief denken

Vandaag had ik het er met John, een goede vriend, over. Hij zei: ‘het gaat veel verder. Je kunt ook op afstand negatieve gedachten en gevoelens oppikken’. Hij had het over de negatieve houding van zijn zoon. Hij vervolgde met: ‘Je moet je richten op het mooie van mensen, hun mogelijkheden, hun talenten’.

Communiceren op afstand

De zender

De zender

Dat deed me denken aan een bericht een paar weken geleden in een Amerikaanse krant.

Neurowetenschappers en ingenieurs, ik meen van Harvard University, onderzochten of het mogelijk was telepathisch te communiceren op afstand.

Ze hadden vier personen aangesloten op een computer. Een persoon zond woorden, de andere drie waren ontvangers.

communiceren-op-afstand-02Met een EEG vingen de onderzoekers de woorden van de zender op. Ze zette deze om naar binaire code. De code werd via mail doorgegeven aan de ontvangers.

Die ontvingen de code als lichtflitsen, die ze vertaalden naar de woorden die de zender had uitgezonden.

Het verslag dat ik er van terugvond is summier.

Buitenzintuiglijke waarneming

Een beter voorbeeld van communiceren op afstand las ik een aantal jaren geleden in een boek over ESP (buitenzintuiglijke waarneming). Daarin werd verhaald over een experiment waarbij een relais was vastgemaakt aan een garagedeur, waardoor deze bij een elektrisch spanningsverschil open zou gaan. Het relais was door elektroden verbonden met een plant.

De onderzoeker praatte een week met deze plant en verzorgde het goed. Na die week ging hij met een vliegtuig naar een locatie 500 kilometer verderop. Daar aangekomen keek hij op zijn horloge en dacht: ‘als ik terugkom maak ik de plant dood’. Op datzelfde moment ging de garagedeur open, door de schrikreactie van de plant.

Zo zijn er veel meer experimenten gedaan naar communiceren op afstand. Ik blijf altijd sceptisch, maar sta wel open voor de informatie. Maar dat wist je al voordat je dit bericht las. Je hoefde je daarvoor alleen maar even op mij te concentreren….

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 19 september 2014 door in de categorie 2014, Algemeen

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

code