Klik hier om af te drukken.


Morgellon syndroom – ingebeeld of echt

Morgellon syndroom [1]Vanmorgen hoorde ik dat Joni Mitchell [2] bewusteloos was geraaky door een syndroom. Het betrof het Morgellon syndroom. Er werd bij verteld dat ze daardoor dacht dat er bacteriën onder haar huid rondkruipen. Als ze het denkt is het geen syndroom, dacht ik, maar een fobie [3]. Wat is het verschil ook al weer tussen bijvoorbeeld een angst, fobie en syndroom [4]?

Het Morgellon syndroom

Eerst het Morgellon syndroom. Het is een huidaandoening waarvan de meeste artsen denken dat het psychisch is. Helaas voor degenen die er aan leiden denkt de eigen omgeving dat vaak ook. Familie en vrienden doen het af als waandenkbeelden als een leider aan het syndroom vertelt dat er bacteriën onder zijn huid krioelen.

Dat doen ze bij iedereen, miljarden bacteriën en andere micro-organismen bevolken immers ons lichaam, bij leiders aan het syndroom zorgen ze voor uren en soms dagenlange jeuk. Bij de duizenden lijders aan het syndroom groeien soms ook kleurrijke draadjes uit de poriën.

Thomas Brown

De Engelse arts Sir Thomas Brown [5] haalde in zijn verhaal ‘Brief aan een vriend [6]’ uit 1654 een voorval aan dat hij meemaakte tijdens een reis rond 1630 naar La Rochelle. In zijn verhaal gebruikte hij het woord Morgellons. Hij schreef, ‘… haartjes die me het meest amuseerde zaten niet het gezicht of op het hoofd, maar op de rug, en niet van mannen, maar kinderen, zoals ik lang geleden waarnam bij de endemie van kleine kinderen in Langedoc, genaamd Morgellons, waar de harde haren symptomen leken van de ziekte waarbij ze hevig hoesten en overgeven.

Medisch historici beweren dat de passage van Thomas Brown bijna letterlijk is overgenomen uit een boek uit 1577 van Petrus Pichotus, een Franse arts uit Bordeau. Volgens hen is het echter vrijwel onmogelijk dat Brown het boek in bezit had of het zelf zou kunnen kennen; er waren slechts een klein aantal exemplaren gedrukt bij uitgeverij Millangium in Bordeaux.

Mary Leitao

In 2001 kreeg het zoontje van Mary Leitao, een biologe uit Boston, last van hevige jeuk en er groeiden haartjes uit zijn poriën. Letiao ging op onderzoek uit, maar stuitte met haar verhaal op veel onbegrip. Ze ontdekte de tekst van Brown waarin hij schreef over het Morgellon syndroom. Mary en haar man Edward, internist van beroep, zochten verder. De symptomen bleven echter onverklaarbaar.

Leitao zette daarom een stichting op en startte de website Morgellons. Daar kunnen mensen zich aanmelden die aan dezelfde kwaal denken te lijden. Kort na de start van de website waren er al meer dan 100.000 aanmeldingen. Genoeg om de aandacht te krijgen van de Amerikaanse regering en andere instanties.

Het leidde tot onderzoek, maar zonder een positief medisch resultaat. Ondanks onderzoek en vele berichtgeving blijft het Morgellon syndroom een mysterieuze aandoening. De medische wereld houdt het nog steeds bij een psychische oorzaak, een leek kan dat bij de afbeeldingen [7] moeilijk geloven.

Meer informatie