Ambachtelijk robotwerk voorkomt eenvormigheid

Gisterenochtend moest ik terugdenken aan een idee dat ik had voor ambachtelijk robotwerk. Het begon rond 2000. Ik deed de marketing voor een bedrijf dat zich bezighield met bakkersbenodigdheden. Ze maakten en leverden voornamelijk ambachtelijk werk, zoals marsepeinen rozen voor bruidstaarten, suikergoed bloemetjes en chocolade kransjes voor taarten en gebak. Een banketbakker, die producten van het bedrijf bestelde, maakte zelf het gebak en deed daar een product van het bedrijf bovenop.

Mama-papa bedrijfjes

De kracht van het bedrijf was vooral de samenwerking met allerlei kleine ondernemingen. Daar maakte meestal een wat oudere man en vrouw één van de producten. Ik noemde het mama-papa bedrijfjes; vader en moeder waren al jaren ambachtelijk bezig in hun mini-bedrijfje en hun kinderen wilden de zaak niet overnemen.

Voor veel producten moest het bedrijf dus geleidelijk andere oplossingen zoeken. De marsepeinen rozen vond ik bij een grote leverancier in Duitsland. Suikergoed bloemetjes en poppetjes waren wat lastiger. Ik vond een Engels bedrijf dat een groot deel van de gewenste producten ambachtelijk maakte in eigen fabrieken in Thailand.

Marsepeinen poppetjes

In de periode van het eerste contact met Engelse bedrijf, vertelde de bedrijfsleider dat ze bezig waren over te stappen op robots. Die waren in de jaren daarvoor steeds beter geworden, vertelde hij, en die konden nu het maken van de poppetjes en dergelijke makkelijk uitvoeren. De Thaise arbeiders zouden worden vervangen door robotarmen, elektronica en software.

Ee maand na ons eerste gesprek kreeg ik zes plastic tableaus met voorbeelden van het robotwerk. Het zag er prachtig uit, maar je kon ook zien dat het geen ambachtelijk product was. Waar bij handwerk de ogen, mond en overige onderdelen op verschillende plaatsen zaten, hadden ze bij de robots exact dezelfde plek. Het waren allemaal klonen van de master die was gebruikt om de robot in te stellen.

Ambachtelijk robotwerk

Het was geen bezwaar, maar ik vond het wel jammer. Dat vertelde ik de Engelse bedrijfsleider. Waarom maak je er geen ambachtelijk robotwerk van, deed ik hem een suggestie. Het moest, volgens mij, vrij eenvoudig zijn de software aan te passen waardoor de suggestie van ambachtelijk werd verkregen.  Ze hoefde slecht bij de verschillende onderdelen willekeurig (random) een kleine afwijking in te stellen. Daardoor kwam een oog niet exact op een bepaalde plek, maar ergens een millimeter of twee rond een vastgesteld punt.

‘Briljant’, was de reactie van de Engelse bedrijfsleider. Hij beaamde dat het inderdaad commercieel beter was een ambachtelijke uitstraling te hebben. Met de voorgestelde software aanpassing zou dat moeten kunnen.

Robotwerk

Ik heb er later nauwelijks meer aan gedacht. Gisterenochtend was ik echter bij een banketbakker en daar zag ik de poppetjes. Precies dezelfde die mij in het plastic tableau waren getoond. Ruim tien jaar later. Het Engelse bedrijf had niets met het idee gedaan. De poppetjes zagen er allemaal exact hetzelfde uit. Alleen het gebakje leek ambachtelijk.

Print deze pagina
Bovenstaand bericht is geschreven op 2 september 2015 door in de categorie 2015, Algemeen, Ideeën

Vorige en volgende berichten

« Ouder: Nieuwer: »

Een willekeurig bericht

Ik schrijf op deze site over allerlei onderwerpen. Soms is het heel persoonlijk, soms vooral informatief of beschouwend. Hieronder een willekeurig bericht uit ruim 2000 berichten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *