Gisterenavond was ik uitgenodigd bij een bijeenkomst in de Koperen Hoogte nabij Zwolle. Het ligt naast de A28. ‘Je ziet het vanzelf als je op de A28 door Zwolle richting Friesland rijdt’, had de gastheer verteld. Dat klopte. Je ziet de Koperen Hoogte al van verre aan het eind van de weilanden boven de bomen

In het bericht ‘mensen denken als insecten’ noem ik koffie. David Kennedy noemt het als voorbeeld van een natuurproduct waarin veel chemicaliën zitten. Maar welke? Dat staat niet op de verpakking. Dat soort informatie staat nooit op verpakkingen. Als er verpakkingen zijn, zoals van koffie, appelmoes of mayonaise, staan daar alleen de toevoegingen op. Niet de

Bij mijn moeder zag ik gisteren een schilderij hangen van Pierre-Joseph Redouté. Ik kende de afbeelding van de roos uit mijn jeugd. Het hing toen in een tussenkamer van een van de woonkamers van het ouderlijk huis. Nu hangt het in een gang. Pierre-Joseph Redouté. Daar had ik toch een tekstje over geschreven voor een

Drie weken geleden begon de bouwoverlast. Naast mijn kantoor in Maarssen wordt een appartementengebouw gebouwd op het voormalige parkeerterrein. Voorlopig bestaat de bouwoverlast voornamelijk uit het gebrek aan parkeerruimte. Er was nog wat oponthoud door een zoveelste bodemonderzoek. Na drie dagen gaf de provincie toestemming en kon de bouw beginnen met het bouwklaar maken van

Paulien heeft muizen. Daar kwam ze gisteren achter. Ze had ons, enkele vrienden, uitgenodigd voor een etentje bij haar thuis. Ze woont sinds drie jaar in een bosrijke omgeving. Alle bungalows, villa’s en landhuizen in de woonomgeving hebben grote tuinen, met naast flinke gazons ook veel beplanting. Het huis van Paulien is daarop geen uitzondering.

Intrigerende titel hè. Mensen denken als insecten. Gisteren schreef ik over het boek de droom van Baudelaire. Het ging me daarbij vooral om de vraag, waarom doet die titel me iets. Het bleek een al eerder gemaakte notitie te zijn in OneNote. In diezelfde notitie staat ook het boek “Plants and the human brain” genoemd.

De droom van Baudelaire, een boek van Roberto Calasso. Het was gisteren de ECI dagaanbieding. Wat was er met dat boek. Waarom sprak die titel me aan. Ik klikte op de link in de email van de ECI en kwam op hun website. Ik las de beschrijvende tekst op de site, die niets anders was

Het is negen uur en al vroeg warm. Ik sta voor het kantoor van een zakenrelatie. Hij is er nog niet. Ik zie zijn auto immers niet op de parkeerplaats. Ik besluit niet naar binnen te gaan. Het meisje aan de balie zal me naar een stoel in de hal dirigeren. Dan liever nog even

Afgelopen week was ik in een gebouw dat een paar jaar geleden rigoureus is gerenoveerd. Het architectenbureau dat daarbij was betrokken heeft over alles meebeslist, van vloeren en muren tot zelfs de schilderijen aan die muren. Die schilderijen daar zijn de gebruikers inmiddels wel op uitgekeken. En de vloer is glad, wat bij de trap

De pop van mijn moeder is de eerste foto van de week. Een paar maanden geleden kreeg ik een nieuwe fotocamera. In diezelfde periode volgde ik een fotocursus van Harvard University over digitale fotografie (de tot online-cursus omgebouwde DGMD E-10). Het was altijd mijn idee schrijven en fotografie te combineren. Dan heb je immers alles